Dobrodošli na sajt posvećen Svetom Savi - Srpskom Svetitelju U ime Gospoda i Spasa našeg Isus Hrista, je ovaj sajt stvoren i radi.
Sveti Sava Sveti Nikolaj Zicki Prepodobni Ava Justin Popovic
"Ako čak i mnogi sveštenici, i mnogi episkopi, iznevere Svetosavlje, pa ti ostaneš sam na svetosavskom putu, – i onda se ne boj, nego hrabro i čvrsto drži svetosavsku zastavu do kraja, do mučeničkog kraja i radosne smrti za svetosavske svetinje i ideale. Jer znaj: sa tobom je drži on – večni episkop Srpske Crkve: Sveti Sava. A sa njim – sva sveta i slavna vojska svetosavskih besmrtnika, kojih je pun nebeski svet. I nepokolebljivo veruj: svetosavska zastava će u srpskom rodu uvek naći svog neustrašivog zastavnika, možda u nekom prostom seljaku ili oduševljenom monahu. Raduj se što je tako! Jer je glavno: da nas sveti Sava ne napusti. Napusti li nas on, napustiće nas i Bog, i nebo i zemlja, i sve što je sveto i čestito bilo u našoj istoriji od početka do danas." s
Sveti Sava po rođenju Rastko Nemanjić je rođen oko 1169. u deževačkom kraju na planini Goliji, a preminuo je 14. januara (po julijanskom kalendaru) 1236. godine u Trnovu u Bugarskoj, pri povratku sa hodočašća u Jerusalimu. Bio je najmlađi sin velikog župana Stefana Nemanje i prvi srpski arhiepiskop. Bio je brat kraljeva Vukana i Stefana Prvovenčanog. Izborio se za samostalnost raške arhiepiskopije od Vizantije 1219. godine i postavio temelje današnje Srpske pravoslavne crkve. Rastko Nemanjić je u mladosti od oca dobio Zahumlje na upravu. Međutim, Rastko je pobegao na Svetu goru i zamonašio se u ruskom manastiru Svetog Pantelejmona. Kasnije je sa svojim ocem, koji se u međuvremenu zamonašio i dobio ime Simeon, podigao manastir Hilandar, prvi i jedini srpski manastir na Svetoj Gori. U Srbiji je ubrzo došlo do borbe za vlast između Savine braće. Zbog toga se Sava vratio u Srbiju, kako bi zaustavio građanski rat. Istovremeno se bavio prosvetiteljskim radom, nastojeći približiti svojim sunarodnicima osnove verske i svetovne pouke, da bi se 1217. godine vratio na Svetu goru. Godine 1219. Sava je od vaseljenskog patrijarha u Nikeji izborio autokefalnost srpske crkve, a patrijarh ga je imenovao za prvog srpskog arhiepiskopa. Ostao je arhiepiskop sve do 1233.godine , da bi ga potom zamenio njegov učenik Arsenije. Više puta je putovao u Palestinu. Na povratku sa jednog od hodočašća iz Svete zemlje 1236. smrt ga je zatekla u tadašnjoj bugarskoj prestonici Velikom Trnovu. Njegove mošti je u manastir Mileševu preneo njegov nećak, kralj Vladislav.
Za kompletnu biografiju Svetog Save, izvolite pogledajte deo ovog sajta: Zivot Sv. Save koji sadrži detaljne opise životnog puta ovog Božijeg čoveka, a napisan od strane Svetog Vladike Nikolaja Žičkog.